Commerciële seksuele uitbuiting van kinderen komt overal ter wereld voor. Kinderhandel met seksuele doeleinden is zelfs één van de snelst groeiende misdaden. UNICEF schat de mondiale markt van kinderhandel op meer dan $12 miljard per jaar, met ontelbare kinderslachtoffers. Commerciële seksuele uitbuiting van kinderen omvat seksueel misbruik door een volwassene in ruil voor geld of goederen voor het kind of een derde persoon of personen. Het kind wordt behandeld als een seksueel en een commercieel object. Commerciële seksuele uitbuiting van kinderen bevat een vorm van dwang en geweld tegen kinderen. Het is een vorm van gedwongen arbeid en een hedendaagse vorm van slavernij. Handel in kinderen vindt zowel op kleine schaal als op grootschalige, georganiseerde wijze plaats en is zeer winstgevend. Kinderhandel met seksuele doeleinden is het kopen of verkopen van een kind door dwang met het doel het kind seksueel uit te buiten. Kinderen worden geronseld, gekidnapt, of onder valse voorwendselen meegelokt en getransporteerd van kleine plattelandsdorpjes naar de stad of naar een ander land. Dwang, misleiding en manipulatie spelen hierbij een rol. De handelaren beloven werk te vinden of een huwelijk te arrangeren. Voor de zogenaamde bemiddeling moeten de ouders vaak een contract tekenen waarmee een som geld is gemoeid die de handelaren terugeisen van de ouders of het kind zelf. Hierdoor zijn de kinderen aan de handelaar overgeleverd. Ook komt het voor dat ouders kun kind aan handelaren verkopen als gevolg van armoede. De kinderen die verhandeld zijn komen uiteindelijk terecht in een vreemde omgeving. Vaak is dit een ander land of een andere staat waar een vreemde taal wordt gesproken. Hierdoor zijn ze volledig afhankelijk van de handelaars en uitbuiters. Daarnaast bezitten verhandelde kinderen geen of een vals identiteitsbewijs, wat hen extra kwetsbaar maakt. Handelaren maken misbruik van de kwetsbaarheid van kinderen die in een situatie verkeren waarin ze geen andere keus denken te hebben dan in te gaan op de voorstellen van de handelaar.
Uitgebuite kinderen krijgen bijna allemaal te maken met lichamelijk geweld, toegebracht door de uitbuiters. Dit lichamelijk geweld wordt voornamelijk gebruikt als dwangmiddel. De meeste meisjes hebben geen idee wat hen te wachten staat wanneer ze in een bordeel komen. Zodra ze zich realiseren wat er gaande is, weigeren de meesten om ingewijd te worden. In India omschreef men dit inwijdingsproces, wat daar ‘breaking in’ genoemd wordt, als één van de meest traumatische gebeurtenissen in het leven van een meisje. Om een meisje gehoorzaam te maken wordt zij psychologisch misbruikt, bedreigt en geïntimideerd. Zo zijn slaan, groepsverkrachting, het onthouden van voedsel en het brandmerken met sigaretten geen onbekende taferelen. Nadat een meisje bezwijkt en prostitutie als haar nieuwe manier van leven accepteert, wordt ze nauwlettend in de gaten gehouden. Haar bewegingsvrijheid en interactie met anderen wordt beperkt. Omdat ze in slavernij leeft, heeft ze geen andere keuze dan te gehoorzamen. Uitgebuite kinderen worden vaak gedwongen om onveilig te vrijen. Hierdoor zijn zij kwetsbaar voor seksuele overdraagbare aandoeningen en dus ook HIV besmetting. De psychologische effecten van misbruik zijn misschien niet zichtbaar, maar daarom niet minder pijnlijk. Gevoelens van schaamte, schuld en een negatief zelfbeeld komen veel voor. Veel slachtoffers kampen met gevoelens van hopeloosheid, depressies en suïcidale neigingen.
Om hier iets aan te doen is Free a Child opgericht.
